Titus Michaël Brein, kunstenaar en fotograaf
1 oktober 1966, Nijmegen, Nederland
A great mind does not fear problems, it embraces them.
Titus Brein
is sinds drie decennia fotograaf en schildert sedert een jaar of achttien. Een van zijn doelen, tot uiting komend in beide discplines, richt zich op het creëren van sterk beeldende kunst. Opgeleid als fotograaf (audiovisueel) aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg ( 1989-1992 ), en bijzonder betrokken bij de schilderkunst aangezien vader Jan Brein een gerenommeerd aquarel-en olieverfschilder is, beweegt hij zich nu vooral in het gebied van new mixed media. Na zijn opleiding aan de Academie ontwikkeld Titus in zijn fotografie verschillende foci; variërend van documentaires (veelal gebaseerd op ervaringen uit zijn reizen) tot catwalk/mode/portret, en van corporate/editorial-fotografie tot autonome fotografie. Zowel in zijn schilderwerk als fotografie kenmerkt Titus zich door een accent op authenticiteit, waarbij lijkt dat manipulatie en enscenering geen rol speelt. En wanneer het onderwerp hem tot enscenering dwingt, blijft de nadruk liggen op het bereiken van emotie, vorm en inhoud. In beide disciplines laat hij zijn kunstenaarschap gelden als ware hij een lens, vaak geslepen naar een visie van compositie, ironie en een glimp van humor.
Achtergrond
Titus is zelf grootgebracht in een kunstenaarsgezin, hetgeen een grote rol heeft gespeeld in zijn eigen ontwikkeling als kunstenaar alsmede naar een bredere visie op het kunstenaarschap. Daardoor ving in zijn opvoeding het ambachtelijk schilderwerk reeds op zeer jonge leeftijd aan en heeft hij de mogelijkheden gehad aan zijn schilderwerk een eigen identiteit te ontlenen. Sinds zijn studie, werkervaringen en onderzoek is er duidelijk een synthese tussen bewegend-en stilstaand beeld, muziek ( geluid ), fotografie, schilderen en (new) mixed media te herkennen in zijn werk. Een enkele masterclass van onder meer Sam Drukker laat zijn idee en techniek rijpen.
Visie
Titus’ passie in zijn schilderproces is vormgeven aan het onbenoemde, het onderliggende van de menselijke schijn, waardoor in zijn werk veelal paradoxale, soms zelfs schokkende beelden tot stand komen, naast de welhaast rustige en grote werken met intense kleurvlakken om juist ruimte te scheppen in een soms chaotische wereld. Titus’ schilderijen zijn beelden gevormd uit zijn visie op het menselijk bestaan; hij aggeert met zijn werk tegen louter ondiepe schoonheid, de suggestie van perfectie en misplaatste gewichtigheid. De vooringenomenheid van de menselijkheid en het gebrek aan zelfreflecterend vermogen, zijn voor Titus niet-aflatende motivatoren om zijn monumentale doeken gestalte te geven. In zijn visie functioneren deze oppervlakkigheden als verhulling van de ongeëvolueerde, soms zelfs monsterachtige, eigenschappen van de mens. Titus weet deze vluchtige voorkomens te vangen in een mogelijk zeer esthetische vormgeving, tegenwoordig ook multidimensionaal, waarbij hij de grenzen van de balans tussen de visuele realiteit en de fantasie opzoekt. Fantasie betekent voor hem het bouwen en mengen van levens zoals die hem overkomen. Onder de rauwe symboliek herbergt zijn werk een prachtige, verleidelijke verfijning met een soms humoristische aanraking, die zijn werk tegendraads, monumentaal, spannend, tijdloos en beklijvend maakt. De soms conceptuele werken ontstaan vaak tijdens het proces, niets is afgetekend, om juist een levendig karakter te waarborgen. De – vaak grote formaten – doeken zijn allemaal met het beste olie-coloriet beschilderd.
Techniek
Naast zijn visie biedt Titus’ kennis van het ambacht schilderen bodem voor een enorme uniciteit, maar ook waarbij vernieuwing centraal staat, en, waarmee hij zich soms afzet tegen de geldende modieuze tendens. Zijn ambachtelijk vermogen is herkenbaar in o.a de oude glacis-techniek die hij op zijn doeken gebruikt, waardoor in multiple lagen zelfs de meest donkere kleuren tot warm leven gewekt worden. Daarnaast past hij hedendaagse (o.a. computer) technieken, vaardigheden en materialen toe, die vooral tot uiting komen in het ‘mixed media’ gedeelte van zijn werk. Dit ‘New Ideas Portraiture’, combineert olieverf, glas, print, linnen, papier, inkt, textiel, edelmetaal en ets tot een nieuw beeld en techniek, waarbij het uiteindelijke beeld verassend dichtbij komt in wat hij al jaren ziet. Een nieuw uniek proces waarbij het eind nog ver weg ligt. Een echte samenhang van fotografie en schilderen, elkaar versterkend en bevrijdend, zonder in beeldmatige cliché’s te vervallen. Deze recentelijke verschuiving is in zijn werk goed waarneembaar. Het proces van zijn ontwikkeling om zich van een abstract en non-figuratief schilder steeds meer tot een figuratief-expressionist mixed media kunstenaar te geraken, geeft aan dat zijn gewilde combinatie van fotografie en schilderen kennelijk neerdaalt. In een monumentaal compleet nieuwe stijl en beeld. Origineel en krachtig. Plotseling ontstaan abstracte werken vanuit een figuratieve bron, door middel van experimentele technieken, en gaan visie, handschrift en esthetiek samen in een verassend nieuw soort beeld. 2-dimensionaal beeld wordt soms 3-dimensionaal, sereen, transparant en dynamisch in die zin, dat lichtval een belangrijke bijdrage geeft aan de beleving van het kunstwerk.